Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2012

Απόδειξη των γεγονότων της Ηλιακής Εκλείψεως της 14ης Νοεμβρίου 2012


Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2012

Κίνδυνος έκρηξης στο ηφαίστειο του «Άρχοντα των Δακτυλιδιών»

http:// 4.bp.blogspot.com

Το ηφαίστειο μέσα στο οποίο καταστράφηκε το μαγικό δαχτυλίδι στην τριλογία «Ο Άρχοντας των Δακτυλιδιών» είναι έτοιμο να εκραγεί, προειδοποιούν οι γεωλόγοι στη Νέα Ζηλανδία.
Το όρος Ρουαπέχου, το μεγαλύτερο ηφαίστειο της Νέας Ζηλανδίας, με ύψος 2.792 μέτρα, εμφανιζόταν ως το «βουνό του Χαμού» στην κινηματογραφική μεταφορά του έπους του Τόλκιν.


                 
Η υπηρεσία GNS Science που παρακολουθεί το ηφαίστειο προειδοποιεί τώρα ότι η θερμοκρασία της λίμνης που καταλαμβάνει τον κρατήρα του ηφαιστείου έχει ανέβει στους 20 βαθμούς Κελσίου, ενώ λίγες εκατοντάδες μέτρα βαθύτερα έχει εκτιναχθεί στους 800 βαθμούς.
Αυτό αποτελεί ένδειξη ότι έχει φράξει κάποιος ηφαιστειακός πόρος μέσα στο βουνό και η πίεση αυξάνεται σε επικίνδυνα επίπεδα.
Η τελευταία φορά που εξερράγη το Ρουαπέχου ήταν το 2007.
Οι βροχές που συνδυάστηκαν με τα σύννεφα τέφρας και τη λάβα του ηφαιστείου προκάλεσαν λαχάρ(1) - ένα ποτάμι λάσπης και ηφαιστειακών υλικών που καταστρέφει τα πάντα στο πέρασμά του.
Το λαχάρ του 2007 δεν προκάλεσε θανάτους όπως είχε συμβεί το 1953, όταν η λάσπη παρέσυρε μία σιδηροδρομική γέφυρα και προκάλεσε τον εκτροχιασμό ενός τρένου σκοτώνοντας 151 άτομα.

Και τις δύο περιόδους αυτές είχαμε στην περιοχή Ηλιακές Partial (μερικές) Εκλείψεις και Annular (Δακτυλιοειδείς), τις οποίες έλεγξα και ανήκουν στους ίδιους Κύκλους Saros.

                                          Έτος 1953


α) 14/2/1953 Partial (Μερική Ηλιακή) Saros 149
β) 11/7/1953 Partial (Μερική Ηλιακή) Saros 116
γ) 9/8/1953 Partial (Μερική Ηλιακή) Saros 154
και στον ίδιο άξονα λειτούργησαν μέχρι:
δ) 5/1/1954 Annular (Δακτυλιοειδής Ηλιακή) Saros 121

                                     Έτος 2007

α) 19/3/2007 Partial (Μερική Ηλιακή) Saros 149
β) 11/9/2007 Partial (Μερική Ηλιακή) Saros 154
και πάλι το διάστημα έληξε στις:
γ) 7/2/2008 Annular (Δακτυλιοειδής Ηλιακή) Saros 121.

Βλέπουμε λοιπόν, ότι συμφωνούν οι Κύκλοι Saros και οι Εκλείψεις στην ίδια περιοχή για να δημιουργήσουν λαχάρ. Αυτό ας μείνει, σαν αναφορά, στην έρευνα για τις Εκλείψεις.


Η Νέα Ζηλανδία είναι ιδιαίτερα σεισμογόνος, δεδομένου ότι βρίσκεται επάνω στο λεγόμενο Δακτύλιο της φωτιάς - μια σειρά από ηφαίστεια που βρίσκονται στα όρια μεγάλων τεκτονικών πλακών και περιβάλλουν τη λεκάνη του Ειρηνικού Ωκεανού.
Τον περασμένο Αύγουστο εξερράγη το γειτονικό ηφαίστειο Τονγκαρίρο, του οποίου η τέφρα εκτινάχθηκε σε ύψος έξι χιλιομέτρων.

Πηγή: http://revealedtheninthwave.blogspot.com/2012/11/blog-post_2405.html#ixzz2CovoHX00

Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2012

Ηφαιστειακή τέφρα καλύπτει τη Νέα Ζηλανδία.
Κάτω από μαύρη ηφαιστειακή τέφρα καλύφθηκαν οι περιοχές γύρω απο το ηφαίστειο Τονγκαρίρο της Νέας Ζηλανδίας, μετά την έκρηξη που σημειώθηκε σήμερα.
Η δραστηριότητα του ηφαιστείου ξεκίνησε τον Αύγουστο μετά από έναν αιώνα αδράνειας.

Είχαμε, λοιπόν στην περίοδο της Ηλιακής Εκλείψεως σχεδόν τα ίδια αποτελέσματα με τη μόνη διαφορά ότι δεν έγινε έκρηξη και των δύο ηφαιστείων ίσως γιατί αυτή τη φορά η Έκλειψη της 14ης Νοεμβρίου δεν ανήκε στον ίδιο Κύκλο
Saros (133).
Ας ξαναθυμηθούμε λοιπόν μαζί, σε ποιες χώρες έγινε ορατή η Ολική (Total) Ηλιακή Έκλειψη της 14 Νοεμβρίου του 2012, στις 21 μοίρες και 57΄ πρώτα λεπτά του Σκορπιού στις 00:09 π.μ. ώρα Ελλάδος και σε ποιο χρονικό διάστημα θα είχαμε τ' αποτελέσματά της σύμφωνα με τα αρχεία της NASA:

Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Νότιος Ειρηνικός, Νότιο μέρος της Νότιας Αμερικής, ο κύριος κώνος της όμως θα είναι πλήρως συσκοτισμένος στη βόρεια Αυστραλία και στο Νότιο Ειρηνικό (4).

Στην Αυστραλία όμως η διαφορά της ώρας από το Γκρήνουιτς είναι - 10:00 ώρες.
Άρα η Ολική έκλειψη συνέβη εκεί στις 8:09 π.μ. 

 

Ας ξαναφέρουμε στη μνήμη μας τα λόγια του Πτολεμαίου από την Τετράβιβλό του:
"Το δεύτερο και χρονολογικό κεφάλαιο, απ’όπου μαθαίνουμε τις ώρες των γνωστοποιημένων γεγονότων και τη διάρκειά τους θα θεωρήσουμε ως εξής:
Καθώς οι εκλείψεις που γίνονται την ίδια στιγμή δεν είναι συμπληρωμένες με τον ίδιο αριθμό των κανονικών ωρών σε κάθε τοποθεσία, κι εφ’όσον οι ίδιες ηλιακές εκλείψεις δεν έχουν παντού τον ίδιο αριθμό συσκότισης ή την ίδια διάρκεια,
α) πρώτα θα μιλήσουμε για την ώρα της έκλειψης, σε κάθε μία από τις σχετικές τοποθεσίες, και για το ύψος του πόλου, - κέντρα -, όπως σε μία γέννηση•
β) δεύτερον, πόσες ισημεριακές ώρες διαρκεί η συσκότιση της έκλειψης σε κάθε μία. Γιατί, όταν εξεταστούν αυτές οι πληροφορίες, εάν είναι μια ηλιακή έκλειψη, θα αντιληφθούμε πως το προβλεπόμενο γεγονός διαρκεί τόσα χρόνια όσες οι ισημεριακές ώρες που θα βρούμε, κι εάν είναι σεληνιακή έκλειψη, τόσους μήνες".

Η μεγαλύτερη διάρκεια μίας Ηλιακής εκλείψεως είναι 7,5 πρώτα λεπτά, γιατί μία Ηλιακή έκλειψη για να γίνει, πρέπει η Σελήνη να βρεθεί ανάμεσα στον Ήλιο και στη Γη.
Επειδή, η Σελήνη, είναι το πιο γρήγορα κινούμενο ουράνιο σώμα, η διάρκεια της εκλείψεως είναι μικρή.
Ανάλογα με το πόσο διαρκεί κάθε φορά η Έκλειψη, ισοδυναμούμε κάθε πρώτο λεπτό της εκλείψεως, με ένα χρόνο, για τη διάρκεια των γεγονότων. Η διάρκεια αυτής της Ηλιακής εκλείψεως είναι 4΄ λεπτά και 2΄΄ δεύτερα.
Άρα τα γεγονότα θα έχουν χρονική διάρκεια 4 χρόνια για τα 4΄ πρώτα λεπτά και 12 ημέρες και 4 ώρες για τα 2΄΄ δεύτερα. (Οι μαθηματικές πράξεις στο άρθρο)
 

Και συνεχίζει ο Πτολεμαίος:

"Η φύση των αρχών και των πιο σημαντικών εντάσεων των γεγονότων όμως, συμπεραίνονται από τη θέση της έκλειψης σε σχέση με τα κέντρα. Γιατί, εάν η θέση τής έκλειψης πέφτει στον ανατολικό ορίζοντα, αυτό σημαίνει πως η αρχή του προβλεπόμενου γεγονότος είναι στην πρώτη περίοδο των τεσσάρων μηνών από την ώρα της έκλειψης και πως οι σημαντικές του εντάσεις βρίσκονται στο πρώτο τρίτο ολόκληρης της περιόδου που διαρκεί (έτσι έγινε στη Νέα Ζηλανδία) εάν είναι σε μεσουράνηση, στο δεύτερο τετράμηνο και στο μεσαίο τρίμηνο - τρίτο (η λέξη τρίτο και όχι τρίμηνο που βρίσκεται στο πρωτότυπο είναι δική μου παρεμβολή)• εάν είναι πάνω στο δυτικό ορίζοντα, στο τρίτο τετράμηνο και στο τελευταίο τρίμηνο (τρίτο)".

Για να προσδιορίσουμε τον ακριβή χρόνο παρατηρούμε την ώρα κατά την οποία συμβαίνει η έκλειψη. Σε αυτήν την έκλειψη η ανατολή Ηλίου θα γίνει στις 7:05 π.μ. και η Δύση στις 17:13 μ.μ.
Η διάρκεια της ημέρας, λοιπόν, θα είναι 1ο ώρες και 8΄ λεπτά. Σύμφωνα με τον Πτολεμαίο χωρίζουμε αυτό το διάστημα σε 3 μέρη:
Α) το πρώτο διάστημα αρχίζει στις 7:05 π.μ. και τελειώνει στις 10:27:40 π.μ.
Β) το δεύτερο διάστημα αρχίζει στις 10:27:40 π.μ. και τελειώνει στις 13:50:20 μ.μ. και το
Γ) τρίτο διάστημα αρχίζει στις 13:50:20 μ.μ. και τελειώνει στις 17:13 μ.μ.
Η Ηλιακή ΄Εκλειψη θα συμβεί στις 8:09 π.μ. ακριβώς.
Εκείνη την ώρα θα είναι η πλήρης συσκότιση.
Έτσι, το διάστημα στο οποίο θα συμβούν τα γεγονότα είναι το πρώτο...

Προσοχή, πιθανόν στις 14 Νοεμβρίου θα πρέπει να δώσουμε και στις χώρες που βρίσκονται απέναντι από την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, σε γωνία 23 μοιρών και 27 πρώτων λεπτών λόγω της λόξωσης του Ζωδιακού κύκλου με τη γραμμή του Ισημερινού, στο Δυτικό και Βόρειο Ημισφαίριο για πιθανά έντονα καιρικά φαινόμενα ή σεισμικές δονήσεις. Αυτή βέβαια η αναφορά έχει καθαρά ερευνητικό χαρακτήρα και δεν είναι τεκμηριωμένη.

Παραπομπές

(1) Τα λαχάρ είναι λασπορροές ή ροές ηφαιστειακών αναβλημάτων που αποτελούνται από πυροκλαστικά υλικά αναμεμιγμένα με κάποιο υγρό, συνήθως νερό.
Τα υλικά αυτά κινούνται καθοδικά στις πλαγιές και τις κοιλάδες των ηφαιστείων και μπορούν να αναπτύξουν μεγάλες ταχύτητες.
Τα λαχάρ αναφέρονται επίσης και ως λασποροές (mudflows) ή ροές κορημάτων (debris flows). Ο όρος προέρχεται από την ινδονησιακή γλώσσα. 
Τα λαχάρ συνδέονται σχεδόν πάντοτε με στρωματοηφαίστεια, διότι αυτά εκρήγνυνται βίαια και δημιουργούν πυροκλαστικές ροές. Επιπλέον, οι ψηλοί και απότομοι κώνοι τους είτε καλύπτονται από χιόνια, είτε έχουν στον κρατήρα κάποια λίμνη, είτε αποτελούνται από χαλαρά πυροκλαστικά υλικά που διαβρώνονται εύκολα, είτε τέλος, τα πρανή τους, εσωτερικά είναι ασταθή λόγω της αλλοίωσης από υδροθερμικά ρευστά.
Τα λαχάρ είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα διότι έχουν συμπεριφορά υγρού τσιμέντου και μεταφέρουν υλικά μεγέθους, από στάχτη και χαλίκια μέχρι ογκόλιθους, με διάμετρο μεγαλύτερη από 10 μέτρα. Το πιο καταστροφικό λαχάρ προκλήθηκε από την έκρηξη του ηφαιστείου Νεβάδο ντελ Ρουίζ στην Κολομβία το 1985, όταν μια μικρή έκρηξη προκάλεσε ένα λαχάρ που κάλυψε την πόλη Αρμέρο και προκάλεσε 23.000 θανάτους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου