Σάββατο 15 Ιανουαρίου 2022

Πανσέληνος Αιγόκερω

 


             ΦΩΤΙΣΗ – ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ – ΜΥΗΣΗ



 Η Πανσέληνος του Αιγόκερω θα βρίσκεται στην πλήρη φώτισή της στις 18 Ιανουαρίου, στις 1:50 π.μ. ώρα Ελλάδος και θα συμβεί στις 27 μοίρες και 51΄ πρώτα λεπτά του ζωδίου του Καρκίνου. Θα είναι λοιπόν στην πλήρη της φώτιση στον ουρανό της Ελλάδας μας.

Σαν Πανσέληνος είναι μία από τις βασικές Πανσελήνους του χρόνου γιατί στον άξονα της, του Καρκίνου – Αιγόκερω, βρίσκεται η Πύλη, από αρχαιοτάτων χρόνων, της εισόδου της ψυχής μας, στον εδώ κόσμο των αισθήσεων (ζώδιο του Καρκίνου) και η Πύλη της εξόδου της ψυχής μας από αυτόν τον κόσμο (ζώδιο του Αιγόκερω), όπως έχω αναφέρει στο άρθρο για την Χειμερινή Τροπή ή αλλιώς Χειμερινό Ηλιοστάσιο.
Για να είναι πλήρης η αναφορά στην Πανσέληνο του Αιγόκερω θα αναφερθώ και πάλι στις συγκεκριμένες πύλες, αλλά με διαφορετικό τρόπο.

Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2021

Χειμερινό Ηλιοστάσιο

 

 
Χειμερινή τροπή του Ηλίου έχουμε στις 21 Δεκεμβρίου στις 18:00 μ.μ. ώρα Ελλάδος. Την ημέρα αυτή ο Ήλιος εισέρχεται στην 0 μοίρα του αστερισμού  του Αιγόκερω, δηλαδή βρίσκεται επάνω στην γραμμή του Τροπικού του Αιγόκερω και έτσι αρχίζει αστρονομικά η εποχή του χειμώνα. Ο Ήλιος περνά από το ζενίθ το μεσημέρι στους τόπους που βρίσκονται επάνω στον Τροπικό του Αιγόκερω. Η μετάπτωση, όμως του άξονα της Γης έχει αλλάξει το νοτιότερο αυτό σημείο επάνω στην ουράνια σφαίρα, και τώρα βρίσκεται νοτιοδυτικά του αστέρα μ Τοξότη στον ομώνυμο αστερισμό.
Αλλιώς λέγεται και Χειμερινό Ηλιοστάσιο.


Τι είναι όμως το Ηλιοστάσιο;

Ηλιοστάσιο ονομάζεται η χρονική στιγμή κατά την οποία ο άξονας της Γης εμφανίζεται στραμμένος όσο περισσότερο κοντά (περιήλιο) ή μακριά (αφήλιο) από τον Ήλιο και αυτό συμβαίνει λόγω της ελλειπτικής τροχιά της Γης γύρω από 
αυτόν.
Αυτό ισοδυναμεί με τον Ήλιο να βρίσκεται στο βορειότερο ή στο νοτιότερο σημείο του ουρανού που βρίσκεται ποτέ το μεσημέρι, όπως εμφανίζεται σε εμάς επάνω στην επιφάνεια της Γης.


Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2021

Πανσέληνος του ζωδίου του Τοξότη

 


Η Πανσέληνος του Τοξότη θα συμβεί στις 6:37 π.μ. ώρα Ελλάδος, στις 27 μοίρες και 29΄πρώτα λεπτά του ζωδίου των Διδύμων στις 19 Δεκεμβρίου.

Σε αυτήν την Πανσέληνο πάντοτε με προβλημάτιζε το μήνυμα για την ανθρωπότητα το οποίο καταγράφεται στην Εσωτέρα Αστρολογία ως εξής:


«Ας αναζητηθεί η τροφή»

Αναζητώντας την αποσαφήνιση τού μηνύματος, η καλή μου φίλη Γεωργία, επισήμανε στην λεξικογραφία ότι η λέξη τροφή (αγγλική λέξη feed) εκτός από ταΐζω, τρέφω, σημαίνει προστατευτική και προσεκτική φροντίδα ανάπτυξης, ενθάρρυνση, ενδυνάμωση και τότε η απορία μου λύθηκε.
Έτσι η πρόταση:


                            «Ας αναζητηθεί η τροφή»
,

που είναι αυτό που συμβαίνει την ημέρα της Πανσελήνου του Τοξότη, σε επίπεδο ανθρωπότητας, αυτόματα μετατρέπεται σε:




"Ας αναζητηθεί η προστατευτική και προσεκτική φροντίδα ανάπτυξης για ενδυνάμωση ώστε αποφασιστικά να κατευθυνθούμε προς το ιδανικό πρότυπο των αγνών οραμάτων μας, τον Νόμο, εναρμονίζοντάς τον με την εσωτερική φωνή της πίστης μας".


Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2021

Ειρεσιώνη - Ο Πρόγονος του Χριστουγεννιάτικου Δέντρου

 



 

 

 

Η Ειρεσιώνη (από το είρος = έριον, μαλλίον) είναι κλάδος αγριελιάς (κότινος - cotton) στολισμένος με γιρλάντες από μαλλί λευκό και κόκκινο και τους πρώτους φθινοπωρινούς καρπούς (σύκα, καρύδια, αμύγδαλα, κάστανα, δημητριακά, κ.λ.π.), εκτός του μήλου και του αχλαδιού. Ήταν έκφραση ευχαριστίας για την γονιμότητα του λήξαντος έτους και παράκληση συνεχίσεως της γονιμότητας και ευφορίας και κατά το επόμενο έτος και ήταν αφιερωμένη στην θεά Αθηνά, στον θεό Απόλλωνα και στις Ώρες (Ευνομία, Δίκη, Ειρήνη).

Την εβδόμη ημέρα του μηνός Πυανεψιώνος (22 Σεπτεμβρίου - 20 Οκτωβρίου), παιδιά των οποίων και οι δύο γονείς ζούσαν, περιέφεραν την Ειρεσιώνη στους δρόμους της πόλεως των Αθηνών τραγουδώντας τις καλένδες (κάλαντα) από σπίτι σε σπίτι, παίρνοντας το φιλοδώρημά τους από τον νοικοκύρη ή την κυρά και όταν έφθαναν στο σπίτι τους κρεμούσαν την Ειρεσιώνη επάνω από την εξώπορτά τους, όπου έμενε εκεί μέχρι την ιδία ημέρα του νέου έτους, οπότε, αφού τοποθετούσαν την νέα, κατέβαζαν την παλιά και την έκαιγαν. Άλλα παιδιά κρεμούσαν την Ειρεσιώνη επάνω από την θύρα του Ιερού του Απόλλωνος.

Ιδού δύο αποσπάσματα από τα κάλαντα :


«Η Ειρεσιώνη φέρνει κάθε τι καλό, σύκα και αφράτα ψωμάκια

που μας τρέφουν και μέλι γλυκό και λάδι απαλό

και ξέχειλους κύλικες με καλό κρασί για να μεθύσουμε και να κοιμηθούμε».

 

Paraceim£zwn dn tÍ S£mJ, taj noumhnaij prosporeuÒmenoj prÕj t¦j okaj t¦j eÙdaimonest£taj, l£mbanš  ti ¢edwn t¦ œpea t£de § kaletai Eresiènh, æd»goun

d'aÙtÕn kaˆ sumparÁsan aeˆ tîn padwn tinej tîngcwrwn·

 

«Δîma prosetrapÒmesq' ¢ndrÕj mšga dunamšnoio,

Öj mšga mεn dÚnatai, mšga dεbršmei, Ôlbioj ae.

aÙtaˆ ¢naklnesqe qÚrai· ploàtoj g¦r œseisi pollÒj,

sÝn ploÚtJ dεkaˆ eÙfrosÚnh teqalua,  er»nh t' ¢gaq».

Ósa d' ¥ggea, mest¦ mεn eh, kurbah d' aeˆ

kat¦ kardÒpourpoi m£za,

toà paidÕj dε gun¾ kat¦ difr£da b»setai Ûmin,

¹monoi d' ¥xousi kratapodejj tÒde dîma,

aÙt¾ d' ƒstÕn Øfanoip' ºlšktrJ bebaua.

neàmatoi neàmainiaÚsioj éste celidën sthk' n proqÚroij·

kaˆ emšn ti dèseij edε m», oÙc ˜st»xomen,

oÙ g¦r sunoik»sontej ™nq£d' ½lqomen».

 

Δηλαδή:

 

"Σ’ αρχοντικό εμπήκαμε μεγάλου νοικοκύρη,

με λόγο που’ χει πέραση και μ’ αγαθά περίσσια…

Ανοίξτε πόρτες διάπλατα να μπούν μεγάλα πλούτη,

μαζί κι η θαλερή χαρά κι βλογημένη Ειρήνη.

Γιομάτοι να’ ν’ οι πίθοι σας, πολλά τα ζυμωτά σας,

κι ο κριθαρένιος ο χυλός με το πολύ σουσάμι.

Νύφη για το μοναχογιό να κάτση τραγουδώντας,

στ’ αμάξι που το σέρνουνε τα δυνατά μουλάρια,

να’ ρθή σ’ αυτό το σπιτικό, να υφαίνη τα προικιά της.

Κάθε χρονιά θε νά’ ρχομαι κι εγώ σαν χελιδόνι…

Μα φέρε γρήγορα λοιπόν ό,τι είναι μας δώσης,

γιατί αλλιώς θα φύγουμε, δεν θα ξημερωθούμε".

(ΟΜΗΡΟΥ ΒΙΟΙ ,εκδ. OXFORD,V5)

Édeto dεt£de t¦ œpean tÍ S£mJpˆ polÝn crÒnon ØpÕ tîn padwn Óte ¢geroienn tÍ ˜ortÍ toà 'ApÒllwnoj.


 «Τα κλαδιά των δέντρων τα στόλιζαν με άνθη, ταινίες (κορδέλες), έρια (μαλλιά) και μικράς σφαίρας εκ μετάλλου, που παρίσταναν τους πλανήτας, τον Ήλιον και την Σελήνην».[1]

Εκτός από τα κλαδιά της ελιάς, περιέφεραν επίσης και κλαδιά δάφνης προς τιμήν του θεού Απόλλωνος στα Θαργήλια, εορτή που ετελείτο την Άνοιξη (27 Απριλίου - 26 Μαΐου), όπου πάλι έκαιγαν την παλιά Ειρεσιώνη και κρεμούσαν την νέα έξω από τις πόρτες τους.
Πρόγονος λοιπόν του Χριστουγεννιάτικου δέντρου είναι η Ειρεσιώνη , όπου μέσω αυτής μεταδόθηκε το έθιμο του στολισμένου δέντρου στους βόρειους λαούς από τους Έλληνες ταξιδευτές, οι οποίοι ελλείψει ελαιοδένδρων, στόλιζαν κλαδιά από τα δέντρα που εφύοντο στον κάθε τόπο.
Το έθιμο της Ειρεσιώνης καταδικάστηκε ως ειδωλολατρικό από το θεοκρατικό καθεστώς του Βυζαντίου και απαγορεύτηκε η τέλεσίς του. Αιώνες αργότερα το ίδιο έθιμο επανήλθε με την μορφή Χριστουγεννιάτικου και Πρωτοχρονιάτικου δένδρου από τους Βαυαρούς που συνόδεψαν τον Όθωνα στην Ελλάδα, ως δικό τους Χριστουγεννιάτικο έθιμο.
Παρ' όλα αυτά, το έθιμο της Ειρεσιώνης υπήρχε πάντα στην ιστορική μνήμη των Ελλήνων, γι’  αυτόν τον λόγο, το Χριστουγεννιάτικο δένδρο υιοθετήθηκε αμέσως.


Πηγές : Λεξικό LIDDEL & SCOTT, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους της ΕΚΔΟΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ, Φινέα Γιορτές Αρχαίων Ελλήνων, περιοδικό ΙΧΩΡ, Γ. Λεκάκης)

Σημείωση : Κότινος = αγριελαία - κοτινάς είναι ο καρπός του κοτίνου.
Κότινος ή Ειρεσιώνη - Κλάδος ελαίας στολισμένος με τούφες λευκού ερίου (μαλλιού) που έδιναν ακριβώς την εντύπωση του "βάμβακος". "Είρια από ξύλου", "δενδρόμαλλον"
Cotton ή coton διεθνώς σημαίνει το βαμβάκι, βαμβακερόν κ.λ.π
Στην Γερμανική είναι Baum-Wolle .Δηλαδή "έριον δένδρου". Ο συνειρμός είναι εκ του Κοτίνου : "είρια από ξύλου".


Περισσότερα:
http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=38813:2011-12-25-120000&catid=50:mathaino-tin-ellada&Itemid=337#.UqoAR9WjFuk#ixzz2nHpt6tww

 



[1] Ιστορία της λατρείας του Βάκχου. Χ. Ζανμέρ.